facebook   instrgram

.

                                       
                                      gv logo site

English / Ελληνικά

Δεν μπήκα ποτέ στην διαδικασία να τους υποσχεθώ κάποιου είδους αθανασία, μια ενδεχόμενη προβολή, φήμη ή κάτι τέτοιο. Κι είμαι σίγουρος ότι κανείς τους δεν είχε κάτι τέτοιο κατά νου. Νομίζω ότι ζητούσαν μόνο ένα ξεμούδιασμα, μια γερή ανάσα οξυγόνου από το τώρα, για να φτάσει σε εμένα -έστω - η φωνή τους , που είχε να διηγηθεί για το πώς βρέθηκαν εκεί που απαθανατίστηκαν, τι σκέφτονταν, ποιους φόβους και ποιες επιθυμίες είχαν.

Παρά την οικειότητα που απέκτησα μαζί τους με τον καιρό, ομολογώ ότι δεν πήρα την άδειά τους για να τους τοποθετήσω σε νέα περιβάλλοντα, σε σκηνικά που αποφάσισα εγώ γι’ αυτούς. Δε θα μάθω ποτέ αν ο χωρισμός τους από το σκηνικό που τόσες δεκαετίες ήταν προσκολλημένοι ήταν επώδυνος. Το λογάριασα περισσότερο σαν ένα ταξίδι που τους πρόσφερα, με το ρίσκο που έχει -ούτως ή άλλως- ένα ταξίδι σε άγνωστους τόπους.

Στη νέα συνθήκη, στη νέα χρονική στιγμή που αιφνίδια αποκόπηκε από τον χρόνο που έτρεχε, στο νέο θάνατο που μοιραία τους πρόσφερα - όπως ο αλλοτινός, γνώριμος φωτογράφος τους - μπήκα στον πειρασμό να συναντήσω ξανά το βλέμμα τους. Να ξανακούσω τις ιστορίες τους σαν μελωδίες ενορχηστρωμένες αλλιώς.

Κι όλα φάνηκαν να απέκτησαν νέες σημασίες. Σαν να αναδημιουργήθηκε ο κόσμος μέσω του φωτογραφημένου του εαυτού που έντεχνα ξέρει να προσποιείται μια δήθεν αντικειμενική κι αμερόληπτη αποτύπωση της στιγμής. Μια δήθεν αντικειμενική αποτύπωση της αληθείας. Της ζωής της ίδιας.


*All rights reserved by George Vogiatzakis. It is forbidden to use the material of the site without photographer’s previous permission
Webmaster Costas Tzanidakis (ctzanidakis@hotmail.com)

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! template by Age Themes